၂၄..နွစ္ဆိုတာ...မေန႕တစ္ေန႕ကလိုပါပဲ.......

၂၄..နွစ္ဆိုတာ...မေန႕တစ္ေန႕ကလိုပါပဲ.......
..............ကြန္ဗုိေကး႐ွင္းႀကီးကုိသတိရတယ္။
စာ႐ြက္အပုိင္းေလးေတြ ၊ထမင္းေစ ့ေလးေတြကုိသတိရတယ္။
လွမ်ဳိးေနာင္၊ေဇာ္မင္း၊ေဌးႀကြယ္တုိ ့ကုိသတိရတယ္။

ေက်ာင္းသားေတြသူတုိ ့ကုိမခ်ီ ၿပီး...
ေက်ာင္းဝင္းတပတ္လွည့္လည္ႀကပုံကုိသတိရတယ္။
အီကုိေဆာင္ ဂိတ္ေပါက္ကုိသတိရတယ္။
ခင္ေမာင္၇ီ(ခ)တင္ေအး၊အိတ္ခ်္ယင္းမာ၊ညိဳထြန္း။ညြန္ ့ဝင္းတုိ ့ကုိ သတိရတယ္။

ေရအုိးႀကီးတလုံးရင္မွာပုိက္ၿပီးေၿပးထြက္လာတဲ ့....
ခရမ္းၿပာလက္ဘက္ရည္ဆုိင္ေဘးကငရုတ္ဆီခ်က္တဲ့.....
အိမ္ပုိင္႐ွင္ကယားသူေဌးမႀကီးကုိသတိရတယ္။
ကမာၻမေက် ၿမန္မာၿပည္ သီခ်င္းကုိသတိရတယ္။

မဂၤလာပါ ၿပန္မထြင္းရေသးလုိ ့ေၿမစုိင္ခဲေတြပြထေနတဲ့.......
အင္းယားကန္ေဘာင္႐ုိးကုိသတိရတယ္။
ေဖြးေဖြးၿဖဴတဲ့တံတားေသးေသးေလးကုိသတိရတယ္။
ေၿမစာရင္းဦးစီးဌာနနဲ ့သံဆူးႀကိဳးတန္းေတြကုိသတိရတယ္။
ကုလသမဂၢသို ့တင္ၿပမည္ ့ေက်ာင္းသားထု၏နစ္နာခ်က္ ၁၄ ခ်က္ဆုိတဲ ့..
ဗလာစာ႐ြက္ပုိင္းေလးကုိသတိရတယ္။

ဝါးလုံးပုိင္းကုိ ဓါးနဲ ့၂ခ်မ္းခြဲလုိက္သလုိ မာလာေဆာင္ေ႐ွ ့ကေန... ကန္ေဘာင္ဘက္ကုိတၿခမ္း၊ခရမ္းၿပာဘက္ကုိတၿခမ္း... သပ္သပ္ရပ္ရပ္ကြဲထြက္သြားတဲ့ၿပာမြဲမြဲယူနီေဖါင္းအုပ္ႀကီးကုိသတိရတယ္။
အဲဒီ၂အုပ္ႀကားကေန လီဗာကုန္နင္းၿပီး....
ေမာင္းထြက္လာတဲ့မ်က္ရည္ယုိဗုံးကုိ ကားေခါင္မုိးကေနဒလက္နဲ ့...
ပစ္လုိ ့ရတဲ့ကားၿပာႀကီးေတြကုိ သတိရတယ္။

သံဆူးႀကဳိးတန္းအေ၇ာက္မွာကားကုိ ဂငယ္ကြဲဆြဲေကြ ့လုိက္ပုံ...
ခုိလုိက္လာတဲ့ ၿပာမြဲမြဲေကာင္က တမဟုတ္ခ်င္းခုန္ဆင္းၿပီး... အနီးဆုံးညီတစ္ေယာက္သုိ ့မဟုတ္ အကုိတေယာက္သုိ ့မဟုတ္...
ညီမတေယာက္သုိ ့မဟုတ္အစ္မတေယာက္ သုိ ့မဟုတ္ငါ့ကုိယ္ထဲက
ေသြး၆ပုလင္းကုိ႐ုိက္ခြဲလုိက္တာကုိသတိရတယ္။

အင္းယားကန္ေဘာင္႐ုိးနဲ ့မာတင္ရိပ္သာလမ္းႀကားကုိ....
သူ႐ူးတေယာက္လုိေခါက္တုံ ့ေခါက္ၿပန္ေၿပးၿပီး....
ၿပာမြဲမြဲေကာင္ေတြကုိေၿမစုိင္ခဲေတြနဲ ့တလစပ္လုိက္ပစ္ေနမိတဲ ့....
ကဗ်ာဆရာသိပ္ၿဖစ္ခ်င္တဲ႕ေကာင္ေလးတေယာက္ကုိသတိရတယ္။

ၿခံေလးတခုထဲက မန္က်ဥ္းပင္ရိပ္ေအာက္မွာကြပ္ပ်စ္ေလးခင္းၿပီး...
လသာသာညေတြမွာ ေရေႏြးႀကမ္းနဲ ့ငါးရံ ့ေၿခာက္ဖုတ္ဆီဆမ္းေလးစားၿပီး
မိန္းမကုိကဗ်ာေတြ႐ြတ္ၿပခ်င္တဲ့....
အိပ္မက္ေလးက်ဳိးေက်သြားတာကုိသတိရတယ္၊

ေႀကာက္လန္ ့တႀကားနဲ ့ေရထဲကကေန....
ကန္ေဘာင္ဘက္ကုိၿပန္ကူးလာတဲ ့ညီတေယာက္သုိ ့မဟုတ္.... အကုိတေယာက္သုိ ့မဟုတ္ညီမတေယာက္သုိ ့မဟုတ္အစ္မတေယာက္...
သုိ ့မဟုတ္ငါ့ကုိယ္ထဲကေသြးေၿခာက္ပုလင္းကုိ.... ၿပာမြဲမြဲေကာင္တေကာင္ကဆြဲမတင္လုိက္ပုံၿပီးေတာ့မွ....
နဖူးကုိ႐ုိက္ခ်လုိက္ပုံကုိ သတိရတယ္။

၃ပဲသားတမတ္သားဆြဲႀကဳိးေလးေတြနဲ ့ညီမတေယာက္သုိ ့မဟုတ္...
အစ္မတေယာက္ ရဲ ့ဖူးသစ္စရင္သားေတြေပၚမွာေစာ္ကားက်ဴးေက်ာ္ခဲ ့တဲ ့
ၿပာမြဲမြဲေကာင္ေတြရဲ ့လက္သရမ္းေတြကုိသတိရတယ္။
မာတင္ရိပ္သာလမ္းႀကားကတုိက္ႀကီးတလုံးကုိသတိရတယ္။
ေႀကာက္ေႀကာက္လန္ ့လန္ ့နဲ ့......
မလြယ္ေပါက္တံခါးေလးဖြင္ ့ထားတဲ ့အေႀကာင္းလာေၿပာတဲ့......
အိမ္ေဖၚမေလးတေယာက္ရဲ ့မ်က္ႏွာကုိသတိရတယ္။
ညီတေယာက္သုိ ့မဟုတ္ အကုိတေယာက္.... ငယ္ငယ္ကေရခ်မ္းစင္လုပ္တမ္းကစားသလုိလက္ခ်င္းယွက္ၿပီး...... ညီမတေယာက္သုိ ့မဟုတ္အစ္မတေယာက္ကုိ...
အုတ္တံတုိင္းတဖက္ကုိ ေက်ာ္ႏုိင္ေအာင္ကူညီေနႀကပုံကုိသတိရတယ္။

ေရစင္ႀကီးေအာက္ကဖါးေလာင္းေလးေတြကူးေနၿပီး....
ေရညွိေတြနဲ ့ခၽြဲေနတဲ ့ အုတ္ကန္ေလးထဲကေရေတြကုိ....
ေမာေနတဲ ့ညီတေယာက္သုိ ့မဟုတ္အကုိတေယာက္သုိ ့မဟုတ္...
ညီမတေယာက္သုိ ့မဟုတ္အစ္မတေယာက္ သုိ ့မဟုတ္..... ငါ ့ရင္ထဲကေသြးေၿခာက္ပုလင္းကုိ..... လက္ခုပ္ေလးေတြနဲ ့ခံလုိ ့အၿပန္အလွန္တုိက္ေနႀကပုံကုိသတိရတယ္။

ဒီေကာင္ေတြကုိလက္စားေခ်ရမယ္ကြဆုိၿပီး ေထာ့က်ဳိးေထာ့က်ဳိးနဲ ့....
အင္းစိန္လမ္းမဘက္ကုိဦးေဆာင္ထြက္သြားတဲ့ ေအာင္သူကုိသတိရတယ္။
မ်က္ရည္ေတြနဲ ့နာနာက်ဥ္းက်ဥ္း႐ႈိက္ႀကီးတငင္ငုိရင္း....
ေအာင္သူေနာက္ကုိ ေၿပးလုိက္သြားတဲ့မင္းသူကုိသတိရတယ္။

ေဒါသေတြနဲ ့အံႀကိတ္တက္ေခါက္ေနတဲ ့
ကုိလင္း(ခ)႐ြက္ႏုသစ္ကုိသတိရတယ္။
ေ႐ွးေဟာင္းသုေတသနဌာနဝင္းထဲက....... ကဗ်ာဆရာကုိဂ်က္ရဲ ့တစ္ထပ္တုိက္ပုေလးကုိသတိရတယ္၊

ညေနေၿခာက္နာရီေက်ာ္မွာတိတ္ဆိတ္ေၿခာက္ကပ္ေနတဲ ့
ၿပည္လမ္းမႀကီးအတုိင္း၈မုိင္ဘက္ကုိ ခံစားခ်က္မဲ ့ေလ်ာက္ၿပန္လာခဲ ့ပုံ၊
အာစီတူး အဝက အင္းယားေလးကန္နဲ ့စကားေၿပာခဲ့ပုံ.......
အဒီလမ္းထိပ္မွာ စစ္သား၂ေယာက္ပ်င္း၇ိပ်င္းတြဲရပ္ေနပုံကုိသတိရတယ္။
ငါတုိ ့အဖမ္းမခံရရင္ ေနာက္ေန ့ မနက္ ရ နာရီမွာ.... သိပၸံကင္တင္းမွာေတြ ့မယ္ဆုိတဲ ့ကတိစကားကုိသတိရတယ္။
လုိင္ဘရီေ႐ွ ့ကကံံ့ံေကာ္ပင္ေအာက္ကအုတ္ခုံေလးကုိသတိရတယ္။ ၈နာရီေလာက္မွာ ေသြးေတြၿပန္လည္ေပါင္းစုံလာႀကပုံကုိသတိရတယ္။

သားေရဂ်ာကင္အနက္ကုိ ကံံံ့ေကာ္ပင္ကုိင္းတခုေပၚဟန္ပါပါပစ္တင္ရင္း.. အဓိပတိလမ္းနဲ ့လုိင္ဘရီအဝင္ဝ အုတ္ခုံေလးေပၚကေန.... စကားေၿပာေနတဲ့ေဇာ္မင္းကုိသတိရတယ္။
နယ္ေၿမ စည္းကမ္းထိမ္းသိမ္းေရးက...... ကုလားတေယာက္ကုိ ေထာက္လွမ္းေရးဆုိၿပီး စဖမ္းတာ....
ရယ္ရယ္ေမာေမာေပ်ာ္ေပ်ာ္႐ႊင္႐ႊင္နဲ ့ၿပန္လႊတ္ေပးလုိက္တာသတိရတယ္။

ေက်ာင္းသားမ်ားအပန္းေၿဖရိပ္သာအဝင္ဝကြန္ကရစ္အမုိးႀကီးနဲ ့...
ေအာက္က နယ္ေၿမ႐ဳံးခန္းေလးကုိသတိရတယ္။
ဆရာေတြဆရာမေတြေရာက္လာၿပီးတားၿမစ္ပုံ...
ညီတေယာက္သုိ ့မဟုတ္ အကုိတေယာက္သုိ ့မဟုတ္...
ညီမတေယာက္သုိ ့မဟုတ္အစ္မတေယာက္ သုိ ့မဟုတ္..... ငါ့ရင္ထဲကေသြးေၿခာက္ပုလင္းရဲ ့ခံစားရပုံေတြကုိသတိရတယ္။

ဆရာဆရာမေတြကုိထုိင္ကန္ေတာ့ၿပီးခဲေတြနဲ ့ေပါက္မလုိ႐ြယ္လုိက္ေတာ့မွ... အဓိပတိလမ္းဟုိဘက္ထိဆုတ္သြားၿပီးသစ္ပုတ္ပင္ႀကီးကေန.... ဝမ္းနည္းေႀကကြဲ စုိးရိမ္ၿခင္းမ်ားစြာနဲ ့ရပ္ေငးေနႀက႐ွာတဲ့.....
တုိ ့ေက်းဇဴး႐ွင္ေတြရဲ ့မ်က္ႏွာေတြကုိသတိရတယ္။
သတင္းႏွင့္ၿပန္ႀကားေ၇းေကာ္မီတီ၊လုံၿခဳံေရးေကာ္မီတီ၊
ဘဏၭာေရးေကာ္မီတီ၊စည္းရဳံးေရးေကာ္မီတီဆုိၿပီးဖြဲ ့ၿဖစ္တာသတိရတယ္။

ခင္မာေဝ ၊ယုယုေမာ္၊မုိးၿမင့္ဦး၊သက္ဇင္၊ေ႐ႊတူ(ခ)ဝင္းထုိက္....
တုိ ့ကုိသတိရတယ္။
ကြန္ဗုိေကး႐ွင္းေနာက္မွာ............... ရပ္ကြက္ေကာင္စီေတြရဲေတြနဲ ့ ေလာက္စာလုံးတုိက္ပြဲ..... ဆင္ႏႊဲေနတဲ့ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္ကုိသတိရတယ္။

စာတုိက္ပုံးေတြနဲ ့အဓိပတိလမ္းဓါတ္တုိင္ေတြမွာေထာက္လွမ္းေရးက... ကင္မရာေတြတပ္ထားတယ္လုိ ့ေၿပာတဲ့သူရိန္ ကုိသတိရတယ္။

ငါတုိ ့မိန္းမေတြေတာင္ စင္ေပၚတက္ေၿပာေနတာ...
နင္တုိ ့ေယာကၤ်ားေတြေေရွ ့တုိးမလာရဲဘူးလားဆုိၿပီး..... ထမိန္ကုိေပါင္ရင္းေလာက္အထိဆြဲတင္လုိက္တဲ ့.......
ယုယုေမာ္ရဲ့ဟန္ကုိသတိရတယ္။

အဓိပတိလမ္းေပၚမွာ ၅ေယာက္တတြဲ ညီညီညာညာထုိင္ခဲ ့တဲ ့...
ညီေတြ အကုိေတြ ညီမေတြ အမေတြ သုိ ့မဟုတ္......... ငါ့ရင္ထဲကေသြးေၿခာက္ပုလင္းကုိသတိရတယ္။
လုိင္ဘရီအုတ္ခုံေပၚကေနၿပဳံးၿပဳံးႀကီးထုိင္ႀကည့္ေနတဲ ့....
မင္းေဇယ်ကုိသတိရတယ္။

..................ခုၿဖစ္ရပ္ဟာ.................. ၿမန္မာၿပည္မွာဒီမုိကေရစီဆုိတာမ႐ွိလုိ ့ဆုိၿပီး ေေက်ာင္းသားေတြနဲ ့.....
ဒီမုိကေရစီကုိတရားဝင္မိတ္ဆက္ေပးခဲ႕တဲ႕....
ကုိေမာင္ေမာင္(ခ)ဗုိလ္တုိက္ေမာင္းကုိသတိရတယ္။
စုိင္းထင္ေက်ာ္(ခ)ၿခေသၤ့ကုိသတိရတယ္။

ေမာင္ႏွမ ၂ ေယာက္တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ ပတ္ထြက္လာၿပီး... အာစီေခါင္မုိးေပၚမွာ ၿပန္ဆုံႀကတဲ ့ညီမေလး ေပါက္စီနဲ ့
အကုိ သာေက်ာ္ေမာင္တုိ ့တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္.......
တင္းတင္းဖက္ထားႀကပုံကုိသတိရတယ္။

သူတုိ ့လုိဘဲ ရန္ကင္းက လုိက္လာတဲ့.... ၉တန္းေက်ာင္းသားေလး ေစာလင္းကုိသတိရတယ္။
နင္တုိ ့ဒီအတုိင္းလုပ္ေနလုိ ့မရဘူး၊အသံခ်ဲ ့စက္သုံးမွရမယ္..... ဂ်ပ္ဆင္ခ်ာခ်္ထဲမွာ႐ွိတယ္လုိ ့လာအႀကံေပးခဲ ့တဲ ့.....
ေမၿငိမ္း၊ေဇာင္းထက္၊အံ့ဘြယ္ေက်ာ္တုိ ့အုပ္စုကုိ သတိရတယ္။

က်မတုိ ့လည္းဒီေက်ာင္းကထြက္တာဘဲ၊႐ွင္တုိ ့မယုံရင္ႀကဳိက္တာလုပ္...
တုိ ့ေက်ာင္းသားေတြ ဆီတုိ ့လာတာလုိ ့ရဲရဲႀကီးေၿပာခဲ့တဲ့...
ေမာ္ေတာ္ပီကယ္ က ဒုရဲအုပ္ အမႀကီး ၂ေယာက္ကုိ သတိရတယ္။
သာသနာပုိင္ပစၥည္းကုိ ကၽြန္ေတာ့္လက္နဲ ့ေပးခြင့္မ႐ွိပါဘူးဆုိၿပီး...
သံႀကဳိးကြင္းေပၚမွာခတ္ထားတဲ့ ဂ်ပ္ဆင္ ခ်ာ့ခ်္ ေဘးအဝင္ေပါက္ေသာ့ကုိ..
ေက်ာင္းသားေတြဘက္ကုိ လွည့္ေပးထားခဲ့တဲ ့ဂ်ပ္ဆင္ ခ်ာ့ခ်္က.. အေစာင့္အကုိႀကီကုိသတိရတယ္။

ခ်ာ့ခ်္ထဲကေန အသံခ်ဲ ့စက္ပစၥည္းေတြယူႀကေတာ့....
ဘစ္ေ႐ွာ့ႀကီးရဲ ့အခန္းနဲ ့ တရားေဟာစင္ၿမင့္ေပၚက... သမၼာက်မ္းစာအုပ္ကုိ.လုံးဝမထိဘုိ ့ေၿပာခဲ့တဲ ့စကားသံေတြကုိ သတိရတယ္။
အသံခ်ဲ ့စက္ေတြအာစီအမုိးေပၚမွာဆင္ရင္းေခၽြးတလုံးလုံးၿဖစ္ေနတဲ့... အံ့ဘြယ္ေက်ာ္ကုိ သတိရတယ္။
ေငြစာရင္းဌာန အေပၚထပ္ကေနဓါတ္ပုံ႐ုိက္တယ္ထင္ၿပီး....
သြားစီးႀကတာ သတိရတယ္။

လွည္းတန္းထိပ္ကေန လက္ကုိင္ပုဝါေတြ.... စားစရာေတြပုိ ့ေပး၊ေက်ာင္းသားေတြေရးသမွ်ကုိ.... သံစည္း႐ုိးႀကားကေစာင့္ယူၿပီး စာကူးစက္နဲ ့ပြားေပးတဲ့.....
ရတနာထြန္းစတုိးနဲ ့ လူထုႀကီးကုိသတိရတယ္။

အာစီ အေပၚဆုံးထပ္ ရုိးရာပြဲေတာ္ ေတြက်င္းပတဲ့ခန္းမႀကီးထဲမွာဖြဲ ့စည္းတဲ့
တုိးတက္ေသာတကၠသုိလ္ေက်ာင္းသားမ်ားအဖြဲ ့(တ.တ.ဖ)ကုိသတိရတယ္။
ေကာ္မီတီဝင္၂၁ဦးပါတာသတိရတယ္။

သူတုိ ့ေတြ ၿမန္မာ့အသံနားခ်ိန္.....
ေန ့လည္ ၂ နာရီနဲ ့ ၿပန္စမယ့္ ညေန ၄ နာရီႀကားမွာၿဖဳိခြင္းလိမ့္မယ္။
ေတာ္လွန္ေရးကုိ ဆက္လုပ္ဖို ့တုိ ့ထဲကတစ္ဝက္...
အၿပင္ကုိထြက္ရလိမ့္မယ္လုိ ့ အႀကံေပးခဲ့တဲ့ မင္းေဇယ်ကုိ သတိရတယ္။

အလႈေငြေတြကုိ ေၿခေထာက္နဲ ့ေတာင္နင္းသိပ္ထည့္ထားရတဲ့
တကၠသုိလ္ အႏုပညာအသင္းစတုိခန္းထဲက ယူလာတဲ ့....
၂ေပ ပတ္လည္ေလာက္႐ွိတဲ ့ ၂ေပေလာက္ၿမင့္တဲ ့......
အလူမီနီယမ္ ေသတၱာ ၂လုံးကုိသတိရတယ္။

ေက်ာင္းသားေတြ ဒီေန ့ကစၿပီးသပိတ္စခန္းခ်ႀကေတာ့မယ္ဆုိေတာ့.. မ်က္ႏွာမွာ အဝတ္စီးထားတဲ ့ခပ္ဝဝအမႀကီးတေယာက္က.....
ဒီေန ့ညေနစာကုိ ကၽြန္မတုိ ့မိသားစုကတာဝန္ယူတယ္။
အလႈေငြ အခုလည္း ၅၀၀၀ က်ပ္ထည့္ဝင္ပါတယ္.......

အမည္မသိ အလႈ႐ွင္တဦးလုိ ့မွတ္ထားေပးပါဆုိၿပီး.....
လွည့္ထြက္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ စင္ေပၚကေန ဒီေန ့ညေနစာကုိ.....
ဦးခ်စ္ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္မိသားစု က လႈဒါန္းပါတယ္လုိ႕.....
ေႀကၿငာလုိက္ေတာ့ ၿပန္ေၿပးလာၿပီး ေခြးေကာင္ေလးေတြ..... နင္တုိ ့ေတာ္ေတာ္ဆုိးတယ္ ဆုိၿပီး ေက်နပ္ၿခင္းတဝက္... စိတ္လႈပ္႐ွားၿခင္းတဝက္နဲ ့ေၿပာသြားတဲ့.....
ဦးခ်စ္သမီး အႀကီးဆုံး အမႀကီးကုိ သတိရတယ္။

ေန ့လည္ ၂နာရီေက်ာ္ေက်ာ္မွာ အဓိပိတိလမ္းမႀကီးမိန္းတံခါးကေန ခြာသံညီညီနဲ ့ဝင္လာတဲ့ၿပာမြဲမြဲေကာင္ေတြကုိသတိရတယ္။

သူတုိ ့ေ႐ွ ့ကေန တဖ်ပ္ဖ်ပ္ဓါတ္ပုံရုိက္ရင္းလုိက္လာတဲ့....
ေကာင္တခ်ဳိ ့ကုိ သတိရတယ္။
တရားေဟာေနတာမရပ္လုိ ့စင္ေပၚကေန အတင္းဆြဲခ်ၿပီးေၿပးခုိင္းရတဲ့
အကသေက်ာင္းသားေလးေစာလင္းရဲ ့.....
မ်က္လုံးေတြနဲ ့ေမး႐ုိးေတြေထာင္တက္ေနတာကုိသတိရတယ္။

ညီတေယာက္ သုိ ့မဟုတ္ အကုိတေယာက္ သုိ ့မဟုတ္ ညီမတေယာက္ သုိ ့မဟုတ္ အစ္မတစ္ေယာက္ သုိ ့မဟုတ္.... ငါ့ရင္ထဲကေသြးေၿခာက္ပုလင္းရဲ ့မုန္တုိင္းေခၚသံေတြကုိ သတိရတယ္။ ထင္း႐ဴးသားအလံတုိင္ထက္ပုိင္းက်ဳိးေတြကုိသတိရတယ္။
အုတ္ခဲအပုိင္းအစေတြကုိသတိရတယ္။
ေဖါင္ ေဖါင္ ဆုိၿပီးႀကားရတဲ ့အသံအဆုံးမွာ....
ႏုိ ့ဆီဗူးခြံေသးေသးေလးေတြေ႐ွ ့ကုိက်လာၿပီး.......
အေငြ ့တလူလူထြက္လာတာကုိသတိရတယ္။

ၿပာမြဲမြဲ လူအုပ္ႀကားမွာ ေလး ငါးေယာက္ခ်ဳပ္လုိ ့မႏုိင္ ႐ုိက္လုိ ့မလဲတဲ ့..
ညီတစ္ေယာက္ သုိ ့မဟုတ္ အစ္ကုိတစ္ေယာက္ သုိ ့မဟုတ္ ညီမတေယာက္ သုိ ့မဟုတ္ အစ္မတေယာက္ သုိ ့မဟုတ္ ငါ့ရင္ထဲ ကေသြးေၿခာက္ပုလင္း၊ ငါ ့ရင္ထဲက ေသြးေၿခာက္ပုလင္း တေဖါင္းေဖါင္းေပါက္ကြဲေနတာ
ငါၿပန္ႀကားေနရတာသတိရတယ္။

အဲဒီေန ့မွာ ၿခံတၿခံထဲက မန္က်ဥ္းပင္ရိပ္ေအာက္မွာ....
ေရေႏြးႀကမ္းေလးေသာက္လုိက္၊ငါးရံ့ေၿခာက္ဖုတ္ေလးၿမည္းလုိက္နဲ
မိန္းမကုိ ကဗ်ာေလးေတြရြတ္ၿပေနတဲ ့ ၂၃ ႏွစ္သားေလး....
တစ္ေယာက္ေသသြားတာကုိ သတိရတယ္။

ငါေမြးလာတာကုိ သတိရတယ္။
ငါေမြးလာတာကုိ သတိရတယ္။
ငါေမြးလာတာကုိသတိရတယ္။
ပုဂံလမ္းေပၚေက်ာင္းၿပင္ထြက္တဲ့တံခါးဝမွာ.... ငါတုိ ့၅၁ေယာက္ထုိင္ၿပီးအဖမ္းခံဖို႕ေစာင့္ေနတာကုိ သတိရတယ္။

ေက်ာင္းဝင္းတံခါးကုိ ေက်ာ္တက္ဖို႕လုပ္တဲ့ေက်ာင္းသားေတြကုိ ဘက္နက္နဲ ့လွန္ ့ၿပီး ရယ္ေနတဲ ့ၿမန္မာစကားမတတ္တဲ ့စစ္သားေတြကုိသတိရတယ္။
ေပါက္စီကေလးကုိ ….ိုးမေလး နင္ေတာ့ဒီည... ဆႏၵၿပတဲ့အရသာသိဘုိ ့ၿပင္ထားေပေတာ့ လုိ ့ေၿပာခဲ့တဲ့...... ၿပာမြဲမြဲေကာင္တေကာင္ရဲ ့စကားသံကုိ သတိရတယ္။

ခင္ဗ်ားတုိ ့ သားသမီးခ်င္းမစာနာမေၿပာပါနဲ ့လုိ ့ေၿပာလုိက္တဲ ့.....
မုိးၿမင့္ဦး ရဲ ့ခါး႐ုိးကုိ ေနာက္ ၿပာမြဲမြဲတေကာင္က......... စစ္ဖိနပ္နဲ ့ကန္လုိက္တာသတိရတယ္။
စစ္သားတစ္စုဝင္လာၿပီး............. ဗုိလ္ႀကီးလုပ္သူက ေက်ာင္းသားေတြကုိမႏွိပ္စက္ဖို႕....
ခနေန အခ်ဳပ္ကားနဲ ့လာေခၚမယ္လုိ ့ေၿပာတာသတိရေနတယ္။

ပုဂံလမ္းက ေနအခ်ဳပ္ကားနဲ ့တင္ၿပီးတကၠသုိလ္ဓမၼာ႐ုံဝင္းထဲကုိ ေခၚသြားတာ အဲဒီမွာ ေက်ာင္းသားေတြအၿပည့္နဲ ့အခ်ဳပ္ကားေတြ..... အမ်ားႀကီးတန္းစီရပ္ထားတာ.........
ရပ္ကြက္ထဲက လူတခ်ဳိ ့ ေအာက္ကေန ၿပီး..... စားစရာေတြေပးတာ၊အိမ္လိပ္စာေတာင္းတာေတြ သတိရတယ္။

တလမ္းလုံးမွာ ကမာၻမေႀက ၿမန္မာၿပည္သီခ်င္းကုိ........ သံၿပဳိင္ ေအာ္ဆုိသြားႀကတာ..........
ေက်ာင္းသားကဒ္ေတြပစ္ခ်ေပးခဲ့ႀကတာ....
စာေတြေရးၿပီး လူစုစု႐ွိတဲ ့ေနရာေတြမွာၿပစ္ခ်ေပးခဲ့တာ........
လူေတြေႀကာက္ေႀကာက္နဲ ့ေၿပးေကာက္ႀကတာေတြသတိရတယ္။
အင္းစိန္ ဂုံးေက်ာ္တံတားႀကီးၿပင္ေနတာသတိရတယ္။

အင္းစိန္ဘူတာ သံလမ္းအကူးမွာ ဖရဲသီးသည္ေလးေတြေၿပးလာၿပီး အကုိတုိ ့အမတုိ ့စားႀက စားႀက.... ဟုိလက္ဘက္ရည္ဆုိင္ကအကုိႀကီးေတြေကၽြးတာဆုိၿပီးေၿပာတာသတိရတယ္။
အခ်ဳပ္ကားတံခါးဝက ရဲက ဖရဲသီးသည္မေလးကုိ.....
ေဆာင့္တြန္းလုိက္လုိ ့လဲသြားခ်ိန္မွာပဲ........
တအုံးအုံး ၿမည္သံေတြ အခ်ဳပ္ကားနံေဘးနံရံမွာဆူညံေနတာ....
အခ်ဳပ္ကား ေၿမေအာက္ဓါတ္ႀကဳိးလုိင္းေတြသြယ္ဘုိ ့တူးထားတဲ ့ေၿမာင္းထဲ ထုိးက်သြားတာ သတိရတယ္။

ခုနက ခဲေတြတုတ္ေတြေခြးေၿခေတြနဲ ့ဝုိင္းသမႀကတဲ ့ညီအကုိေတြ.... အခ်ဳပ္ကားတံခါးေသာ့ကုိ မဖြင့္တတ္တာ...... တုိ ့ေတာ့လြတ္ၿပီဆုိၿပီးေပ်ာ္ေနတုန္းမွာပဲ......
ကားက ဘက္ဂီယာဆုတ္ၿပီးေၿမာင္းထဲကလြတ္လာတာ....
ေ႐ွ ့ကုိ တ႐ွိန္ထုိးေမာင္းထြက္ၿပီး လူအုပ္ႀကီးေဝးက်န္ခဲ့တာသတိရတယ္။

စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ ့ကမာၻမေႀက ကုိ ဆက္ဆုိရင္း........
တုိ ့ကာကြယ္မေလ အဖုိးတန္ ေၿမဆုိတဲ ့အခ်ပုိက္အဆုံးမွာ....... တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ အင္းစိန္တြဲဘက္ေထာင္ရဲ ့ဗူးဝႀကီးမွာ........
အခ်ဳပ္ကားႀကီးရပ္လုိက္တာကုိ သတိရတယ္။

ညီတေယာက္ သုိ ့မဟုတ္ အကုိတေယာက္ သုိ ့မဟုတ္ ညီမတေယာက္ သုိ ့မဟုတ္ အစ္မတေယာက္ သုိ ့မဟုတ္......
ငါ့ကုိ လႈပ္႐ွားေမာင္းႏွင္ေနတဲ ့ေသြးေၿခာက္ပုလင္း...
ေသၿပီးတဲ့သူကုိ သတ္လုိ ့မရဘူး။

သူတုိ ့ကုိ သတိရၿခင္းနဲ ့ ငါ့လိပ္ၿပာကုိ ထုံမႊမ္းထားတယ္ေဟ့။
ငါတုိ ့ဟာ ဝိဥာဥ္ တစ္ခုစီမဟုတ္ဘူး။
ငါတုိ ့ရဲ ့ဝိဥာဥ္တခုတုိင္းဟာ အၿခား ညီေတြ၊အၿခားအကုိေတြ... အၿခားညီမေတြ၊အၿခားအစ္မေတြ သုိ ့မဟုတ္.... အၿခားေသာ ေသြးအုပ္စုတူ ေသြးပုလင္းေပါင္းသန္းနဲ ့ခ်ီလို႕ အၿပန္အလွန္ ကုိယ္စားၿပဳတယ္ေဟ့။

ငါတုိ ့ဟာဝိဥာဥ္ေတြ....မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြ......
အမွန္တရားၿမတ္ႏုိးသူေတြရဲ့....... အသည္းႏွလုံးထဲကုိစိမ့္ဝင္ထုံကူးႏုိင္စြမ္းတဲ ့ဝိဥာဥ္ေတြ....
ငါ အသက္႐ႈရပ္သြားတဲ့တေန ့မွာငါ့ဝိဥာဥ္ကညီတေယာက္သုိ ့မဟုတ္
အကုိ တစ္ေယာက္ သုိ ့မဟုတ္ညီမတေယာက္သုိ ့မဟုတ္အစ္မတေယာက္ရဲ့
ေသြးေၿခာက္ပုလင္းထဲမွာေပ်ာ္ဝင္သြားလိမ္႕မယ္လုိ ့ငါယုံတယ္။
သင္ပုန္းေခ်တယ္ဆုိတာကုိ ေမ့ပစ္လုိက္တယ္လုိ ့ဘာသာၿပန္လုိ ့မရ။

Moe Maung Maung
(Katherine Kyaw facebook မွ)